Historie

Taekwondo komt oorspronkelijk uit Korea. Een land met een rijke historie en invloeden uit China en Japan. Letterlijk betekent taekwondo de weg van de hand en voet. Op het eerste gezicht lijkt taekwondo veel op karate, maar onderscheidt het zich van andere vechtsporten vanwege de doorontwikkelde been- en voet technieken. Deze zijn gebaseerd op de oude Koreaanse vechtkunst Taekkyon, die hoofdzakelijk voettechnieken kende, en op invloeden vanuit het Japans Karate, Aikido, Kendo en Hapkido. Dat is niet zo vreemd, want van 1910 tot 1945 was Korea en een deel van China door Japan bezet.

Het was echter pas na Tweede Wereld Oorlog dat taekwondo door Martial Arts beoefenaars werd ontdekt. De sport werd in korte tijd zeer populair en begin jaren vijftig waren er al meer dan 2.000 taekwondo meesters actief in meer dan 100 landen om de sport te verspreiden. In 1971 werd taekwondo uitgeroepen tot de nationale sport van Korea. Op 30 november 1972 werd Kukkiwon (Zuid-Korea) opgericht, het Wereld Taekwondo Hoofdkwartier. Deze organisatie is belast met de registratie en certificering van taekwondobeoefenaars in de hele wereld en is de thuisbasis van de Wereld Taekwondo Academie. In 1973 werd de World Taekwondo Federation (WTF) opgericht, thans bekend als World Taekwondo (WT). Zo’n 180 landen zijn hierbij aangesloten. WT en Kukkiwon werken nauw samen.

In de jaren zestig werd taekwondo ook in Nederland geïntroduceerd en onder de Judobond geschaard. Vanuit het toenmalige WTF werd in 1979 Taekwondo Bond Nederland (TBN) opgericht. Ook waren er scholen die kozen voor een andere stijlbeleving door zich aan te sluiten bij de ITF (Internationale Taekwondo Federatie) of andere bonden. World Taekwondo wordt wereldwijd gezien als de grootste bond. 

Kyorugi (sparring) werd spoedig razend populair. In 1979 werd Sjef Vos als eerste Europeaan wereldkampioen taekwondo in Duitsland. Henk Meijer, werd in 1975 als eerste wereldkampioen taekwondo in Seoel op Zuid-Koreaanse bodem, de bakermat van de taekwondosport. In 2000 werd WT Taekwondo (sparring) officieel een Olympische sport tijdens de Spelen in Sydney. Dit vroeg wel andere regels waardoor het 'old school' taekwondo plaats maakte voor een nieuwe insteek van kyorugi. Intussen stonden ook de poomsae ontwikkelingen niet stil en vonden in 2006 in Seoel de eerste wereldkampioenschappen poomsae plaats. Sindsdien kunnen taekwondoka's zich op internationaal niveau in twee disciplines bekwamen: kyorugi en poomsae. Dat poomsae evenals kyorugi een Olympische discipline wordt is een grote toekomstwens.

Dit maakt taekwondo tot een veelzijdige sport die bij uitstek geschikt is voor verbetering van de fysieke conditie en coördinatie van jong en oud. Soepelheid, snelheid en kracht worden hieraan toegevoegd. Zelfbeheersing, sportiviteit en respect staan centraal. De verschillende disciplines waarin taekwondoka's zich bekwamen zijn stijlvormen, sparring, breektesten en zelfverdediging. Dit kan zowel op recreatief niveau als op wedstrijd niveau.